Een mooi scrabble-woord

Tijdens het opruimen van een bak gereedschap kwam ik deze week een voorwerp tegen wat ik in zeker 30 jaar niet meer heb gebruikt. Ik herkende het meteen, maar had werkelijk geen flauw benul wat de eigenlijke benaming ervan is. Maar mijn gedachten gingen weer eens terug in de tijd, en wel naar de jaren 80. Wij hadden het destijds reuze druk met de verkoop van bestrating middelen en uit die tijd stamt ook het bewuste stuk gereedschap. Nu was bestrating middelen wel een heel ruim begrip want in die tijd bestond het assortiment eigenlijk alleen maar uit grind en betontegels. Later kwamen de betonklinkers, weer later de trommelstenen, en nu is het aanbod bijna snelstropper-drilbindapparaatoneindig. Wat we ook heel veel verkochten waren eiken en grenen bielzen, en rode mijnsteen. We hebben er echt heel veel van verkocht, zowel volle vrachten als  kleinere hoeveelheden. Rode mijnsteen is op zich een leuk artikel, maar heeft als nadeel dat je eigenlijk ieder jaar wel wat gaten moet aanvullen. Veel vraag dus om kleinere hoeveelheden. De één deed dit met een aanhangwagen en een ander had plastic specie tonnen achter in de auto. Maar uiteindelijk  hebben we een vultrechter gekocht met een inhoud van ruim 3 kub. met aan de onderkant een schuifklep. En het systeem was eenvoudig: zak onder de schuif, klep ietsjes open en schuif weer dicht. Twee man dus om die zakken te vullen. Maar er was veel vraag, en de zakken waren dan ook veelvuldig op. Een groot nadeel was echter dat de zakken niet afgesloten waren en achter in de auto nog wel eens omvielen. De oplossing werd gevonden in een apparaatje die metalen draadjes kon aandraaien rond de plastic zakken. En dat was dus dat bewuste voorwerp. Toch maar eens op Internet gezocht, en warempel: het ding is nog steeds te koop, en dus ook de metalen draadjes met daaraan de bevestigingsoogjes. Een simpel maar heel effectief apparaatje met een wonderbaarlijke snelstropper-drilbindapparaat (1)naam: Snelstropperapparaat. Nee, dit is niet verkeerd geschreven. Het zijn inderdaad soort stropjes, en het gaat inderdaad heel snel, maar het is net of het een gekunsteld woord is. En toen ik toch bezig was met mijn gedachten aan die drukke tegel periode, moest ik denken aan een hovenier die geregeld spulletjes bij ons kocht. Wij hadden destijds een tegelknipper voor het op maat maken van tegels. Maar deze beste man had daar een eigen naam voor bedacht die hij dan ook consequent gebruikte: stenenknipmachine. Eigenlijk niks mis mee, maar net zoals het woord snelstropperapparaat is het wat teveel. Dit heb ik ook heel vaak als ik naar een Belgische zender zit te kijken en  vaak woorden hoor die eigenlijk heel goed kloppen maar in principe totaal niet te vergelijken zijn met onze Hollandse betekenis. Of dat erg is?  Welnee, dat is juist prachtig. In mijn optiek een vorm van taallenigheid. En dat heb ik dus totaal niet met de hedendaagse straattaal omdat die vooral voortkomt uit buitenlandse talen zoals Engels/Amerikaans, Turks en Marokkaans. Heel modern, dat wel. Maar het heeft vrijwel niks meer te maken met onze eigen taal. Maar goed, snelstropperapparaat en tegelknipmachine: twee mooie scrabble woorden, maar de spellingscorrector zet er wél een rode streep onder.

Geef een reactie