Groot feest in De Falom!!

Iedereen weet onderhand wel dat het houden van feesten en bijeenkomsten vanwege het Corona virus “even” niet in beeld is. Het woordje even is zo’n beetje verworden tot het bagatelliseren van alle negatieve gevolgen van dit virus: Het zit er “even”niet in, op dit moment gaat het “even”iets anders dan voorheen, etc. Onzin natuurlijk, want die anderhalve meter economie blijft voorlopig nog wel even. En dat geldt natuurlijk ook voor dorpsfeesten. Nu heeft ons buurdorp De Falom natuurlijk niet een eigen dorpsfeest, en wordt dat al heel lang in combinatie met Broeksterwâld gehouden. Maar volgend jaar heeft De Falom dan een eigen feest!! Corona of niet: dat maakt hier niks uit. En dat komt omdat de betrokkenen niet eens in de buurt van die anderhalve meter willen zijn! Het gaat namelijk om een aantal buren aan de Hegewâl die inmiddels al 24 20200821_192101jaar in onmin met elkaar leven. Althans, dat konden we deze week lezen in een rechtbankverslag in de LC en op Social Media. En volgend jaar is dat dan dus 25 jaar. Alle reden tot een feestje dacht ik zo. Natuurlijk heb ik dit al die jaren gevolgd, en uiteindelijk zijn er zoals altijd in dit soort gevallen alleen maar verliezers. En eerlijk is eerlijk, de boze buurvrouw had in principe gelijk dat ze overlast ondervond van de illegale kroeg (door de jeugd zelf werd dit destijds hun jeugdhonk genoemd) recht tegenover haar woning. Dat bleek ook wel toen ze bij de gemeente aandrong op handhaving van de wet. En vanaf dat moment werd het alleen maar erger. Kijk, ik heb destijds ook heel wat trammelant gehad met deze groep jongeren, omdat zij dachten dat ik tégen hun keet zou zijn. We werden zelfs uitgenodigd door hen om een kijkje te nemen. Wat we natuurlijk ook hebben gedaan. Maar dat deed niks af aan het beginsel dat het illegaal was, en dat er overlast van werd ondervonden. Eigenlijk zijn ze slachtoffer geworden van hun eigen mooie keet: er kwamen teveel en te vaak mensen op brommertjes en met auto’s. Claxonneren, luidruchtige jongeren, dichtslaande autodeuren etc. Zelfs op het erf van onze woning aan de Westerlaan in Broeksterwâld was het duidelijk te horen. Maar goed, inmiddels is dát allemaal voorbij, maar niet de vete die hieruit is ontstaan. En daarom stonden ze nu voor het hekje. Na 24 jaar. Misschien stopt het nu, maar dat denk ik niet, en dus is het volgend jaar tijd voor een feestje! Net zoiets als dat feestje dat werd gehouden voor de man die in 25 jaar niet had gelachen. De meeste jongeren van die groep van destijds zijn inmiddels brave ouders en getrouwd o.id. Velen wonen nog steeds in de buurt, en dus moet dat niet al te moeilijk zijn om een feestje te organiseren aan de Hegewâl. Anderhalve meter afstand is niet al te moeilijk in dit geval, al denk ik dat het eerder een soort reünie gaat worden van “de jongeren van destijds” en minder van het verbroederende effect van een feestje.

Geef een reactie