Slavernijmuseum in Nederland?

Even goed met de ogen knipperen. Staat het er echt? Ja, het stond gisteren toch echt in de krant: de Gemeente Amsterdam gaat onderzoek doen naar een museale  voorziening van het slavernijverleden van ons land.  Dat is er blijkbaar nog niet en gaat, of misschien beter gezegd, móet er wel komen. En dan zakt mijn onderkin bijna tot aan het bureau waar de computer op staat. In de afgelopen weken zijn wereldwijd heel veel standbeelden e.d. beklad, vernield en omver getrokken omdat deze te maken zouden bert2hebben met onderdrukking en het slavenverleden van ons land. Dat slavenverleden heet dan ineens “een zwarte bladzijde uit onze geschiedenis” en dan wordt er ook nog eens verwacht dat de Nederlandse regering excuses gaat aanbieden. Onzin natuurlijk. Die zwarte bladzijde is gewoon een onderdeel van de geschiedenis, en wij hoeven geen excuses te maken voor zaken uit het verleden. Maar blijkbaar moet er nu ineens toch een museale voorziening komen. Toen ik dit las moest ik direct denken aan de moeilijke keuze die Sietske Poepjes moest maken bij het toekennen van subsidies aan Friese musea. Wie krijgt wat? Voor sommige musea viel die beslissing als een doodvonnis. Zo is er GEEN geld voor het Friese Landbouwmuseum, geen geld voor het Bevrijdingsfestival Fryslân, minder voor het Fries Scheepvaartnuseum en minder voor Natuurmuseum Fryslân. Vier keer het woordje Frieslân. Wordt dit nu de doodsteek voor al die mensen, betaald en als vrijwilliger, die bezig zijn met de geschiedenis van onze provincie?  Hebben dit soort musea straks nog wel bestaansrecht?  Gaan ze sluiten, of wordt het een armoedige bedoening? Zelf ben ik al jaren bezig om mijn verzameling ergens onderdak te krijgen, en dat lijkt te gaan lukken. Maar zonder subsidie? Op dit moment is iemand in Damwâld bezig om een schaatsenmuseum op poten te zetten. Het gebouw staat inmiddels, en gedurende de vakantieperiode zal het inrichten plaatsvinden. Een eigen verzameling in een eigen gebouw in eigen beheer. Dan is zoiets nog mogelijk. Dan is het een uit de hand gelopen hobby van iemand die zijn verzameling wil delen met anderen, net zoals ikzelf. Maar blijkbaar mag een groot museum dit niet meer doen zonder een rijksbijdrage. En dat is dieptriest. Een afbreuk aan onze geschiedenis. Diezelfde geschiedenis periode van de slavernij wellicht. En bert1daar wordt dan een onderzoek naar ingesteld? Alleen zo’n onderzoek kost al geld. Maar het is natuurlijk een voortvloeisel uit het hele gedoe over zielige zieltjes. En daar komt straks vast wel geld voor vrij. Net zoals er in onze provincie WEL geld is voor Tryater, het Oerol festival en Welcome to the Village. Poepjes wikt en beschikt. En dan blijkt toch echt dat er een duidelijke lijn zichtbaar is: geen of minder geld voor de Friese geschiedenis, maar wel geld voor hedendaagse kleinkunst. Vluchtige kunstzinnige zaken voor een select publiek. Als dit nog een paar jaar zo door gaat is de Friese historie alleen nog te bezichtigen bij superfanatieke verzamelaars die zelf heel veel tijd en geld steken in hun hobby.  Die wél oog hebben voor het verleden. En daar horen inderdaad ook die zogenaamde zwarte bladzijden bij: dat is nu eenmaal geschiedenis. Maar om nu eerst al die standbeelden ongestraft te vernielen, en dan met een voorstel te komen voor een slavernijmuseum?  Nee, dat valt bij mij niet goed. En dan denk ik dat heel veel museummedewerkers en vrijwilligers daar ook zo over denken.

 

 

Geef een reactie