4½ meter?

Nee, en ook geen anderhalve meter. Gisteren had ik drie gevalletjes m.b.t. die akelige anderhalve meter. De eerste was een klant die met uitgestrekte arm op mij toe loopt en zich voor wil stellen. Nu was ik net met iemand in gesprek, dus het was toch al wat een lompe manier om ons te onderbreken, en ik zei tegen de man dat we in de huidige tijd niet aan handen schudden doen. “Dus, je wilt mij geen hand geven?”. Was het humoristisch bedoeld? Nou nee, want hij werd een beetje kortaf. Hij kwam om deuren te bekijken, maar de toon was gezet en hij liet overduidelijk merken dat hij het niet eens was omtrent mijn opstelling over die handjes en het was mij al heel snel duidelijk dat hij bij mij geen deuren ging kopen. Een paar uurtjes later komt er een bekende van mij het erf op rijden, stapt uit en slaat mij achter op de rug “Hoe gaat het?”. Dat was dus nog minder dan anderhalve centimeter. Iets later gebeurde het nog een keer. Nu weet ik dat hij dit altijd doet en gewoon een joviale inslag heeft en er totaal niks mee bedoelt. En eerlijk gezegd heb ik er ook geen moeite mee, omdat ik voorstander ben van een regionale opstelling van al die regeltjes omdat wij hier in het noorden m.i. het slachtoffer worden van landelijke regels terwijl wij in een regio wonen waar het wellicht heel anders geregeld kan worden. Maar goed, nu dus nog steeds die anderhalve meter. Het derde gevalletje van gisteren betrof een vrouw van middelbare leeftijd. Ze had wat nokpannen nodig, en met een kapot voorbeeld in de hand liepen we naar de opslagloods. De nokpannen waren al snel gevonden, en ze vroeg hoeveel geld ik wilde hebben voor de nokpannen. Tegelijkertijd trekt ze met haar linkerhand haar trui naar beneden zodat ik een royaal uitzicht had op haar voorgevel, omdat ze nog geen 40 cm van mij verwijderd was. Met haar rechterhand haalde ze een briefje van € 50,00 uit haar BH enB! overhandigde mij dit warme briefje! Nu loop ik onderhand al weer eventjes mee, en heb al heel wat gezien en meegemaakt, maar dit dan weer niet. In een flits zag ik de meisjes achter de kassa’s zitten bij de supermarkt met de handschoentjes die het wisselgeld niet letterlijk mogen overhandigen maar dit op de band moeten leggen. Geen contact met de klant. Ik heb het briefje aangenomen, en haar het wisselgeld gegeven. Toevallig geen muntgeld, maar ook papiergeld. En dus ging het truitje weer naar beneden en schoof ze de briefjes weer in haar toch al redelijk gevulde BH. Of ik mijn hoofd heb afgewend gedurende dit ritueel? Welnee, dat doe ik toch ook niet als iemand gewoon een portemonnee uit zijn broekzak haalt? Bovendien heeft deze vrouw zelf gekozen voor deze bewaarplek. Heel bijzonder in ieder geval, en toen ze wegreed vroeg ik mij af waar ze haar muntgeld bewaarde. Want echt veel ruimte was daar niet voor in haar BH. Die was al goed gevuld. Als ze vandaag of morgen weer langs komt om pannen of nokpannen ga ik de boel zo berekenen dat ze muntgeld terugkrijgt van mij. Gewoon even voor de lol. En dan moet er natuurlijk nog even een foto bij ter verfraaiing. En dan blijkt maar weer dat Fryslân meer te bieden heeft dan meren en terpen!

Geef een reactie