Chaos in de raadszaal van Dantumadiel diel 1

Chaos in de raadszaal van Dantumadiel.
 
Gekrakeel in Dantumadeel, of Ronde tafel geneuzel. Er had zoveel boven dit stukje kunnen staan. Maandag 10 juni behandelde de Gemeenteraad de vaststelling van 4 bestemmingsplannen, en hadden hiervoor Ronde Tafel Gesprekken belegt. Omdat ikzelf ook een zienswijze had ingediend werd ikfcc109a75751a68233bf816a22b78fc6 uitgenodigd om op deze avond aanwezig te zijn. En dat had ik voor geen goud willen missen! Want waar vind je zoiets nog meer: indoor, koffie en frisdrank gratis, en een toneelstuk er op toe! Ik heb zelfs een aantal keren moeten lachen! Echt waar, ik heb gelachen. Maar eigenlijk was het om te huilen. Eigenlijk was het een vertoning van onvermogen. Van inschattingsfouten, en van egotripperij.
Eigenlijk is het misschien heel dom om dit nu te plaatsen, want ik moet n.l. nog steeds mijn zegje doen tegen de Raad. Dat zit zo.
Bij een Ronde Tafel Gesprek (RTG) krijgt de belanghebbende de kans om zijn standpunten duidelijk te maken, en krijgen de aanwezige raadsleden de kans om hierover vragen te stellen om op die manier een beter inzicht te krijgen. Tevens is de betreffende wethouder namens het college aanwezig om te reageren op e.e.a. Maar de raadsleden, de voorzitter en de wethouder hadden grote moeite om de juiste volgorde aan te houden, en het gebeurde een paar keer dat de één de ander op de juiste volgorde moest wijzen, en meerdere malen nam iemand het woord nog voordat de voorzitter aan kon geven wie het woord eigenlijk kreeg! Het woord Ronde Tafel is dan op zich ook wel goed, want een ronde tafel is oneindig, en dat was deze avond met zijn over en weer geneuzel ook: oneindig.
 
Maar het was vooral een treffen tussen de raadsleden richting wethouder Bos. En eigenlijk was er van interactie tussen de Raad en de indieners van een zienswijze  totaal geen sprake. Het werd allemaal nog erger toen bleek dat het aantal mensen die uitleg wilden geven over hun standpunt, groter was dan eerst was aangenomen, en dat de gemiddelde “behandeling” 15 minuten per persoon bedroeg. Dit was met de beste wil van de wereld niet in één avond te doen. Maar na een korte pauze werd besloten om dit willens en wetens door te zetten, ook al dacht een aantal raadsleden daar anders over. En vanaf dat moment was de chaos compleet, want het horloge was ineens de maatstaf. En dat kan toch onmogelijk een gegeven zijn? Je mag je woordje zeggen, maar wel rap anders loopt de wekker af! Het werd een drama, en een paar mensen werden als jonge honden naar hun hok gestuurd, zonder volledige uitleg van hun standpunten te geven!
 
Waar ik mij nog meer over verbaasde was het feit dat wethouder Bos een reactie afdeed met de opmerking : Stop maar met deze uiteenzetting, want dit is te technisch voor mij. Oh dus, als het te ingewikkeld wordt, moet je je stil houden? Even later herstelde hij zich door te zeggen dat ze het maar schriftelijk moesten indienen zodat hij erop terug kon komen. Maar de intentie was duidelijk, en het paste helemaal in de sfeer van deze avond. Wat ik dan nog het allerergste vind is dat ik sterk de indruk heb dat Bos het beleid van de provincie verdedigd i.p.v. om te zien wat de mogelijkheden wél zijn. Er werd meer gewezen op wat NIET mogelijk was, en vrijwel niet op wat dan nog WEL mogelijk is. En dat is jammer, want het overgrote deel van de aanwezigen m.b.t. deze herziening van het bestemmingspan Bûtengebiet was middenstander of agrariër. En dat zijn toch de mensen waar het in onze gemeente om gaat.
 
Uiteindelijk werd om bijna kwart voor 11 de zitting geschorst, want men was nog maar net op de helft van de lijst. Een lijst waarvan de namen niet klopten, en die niet actueel was bijgewerkt. Voorzitter Remy Teunissen hief zelfs hulpeloos deze lijst omhoog om aan te tonen hoe moeilijk alles verliep! Thuis heb ik alles de revue nog eens laten passeren, en moest opeens denken aan King Arthur and the Knights of te Round Table. Ook hier een ronde tafel, en ook hier een slagveld, wanorde en verzet. En opeens moest ik warempel nog eens lachen, want ik herinnerde mij een persiflage van Monty Python op deze Knights of the Round Table. Monty Python stond altijd garant voor onzin en ongein, en ineens zag ik Remy Teunissen als King Arthur. Niet met een opgeheven zwaard, maar met zijn opgeheven lijst met namen.
 
Ik denk dat dit artikeltje nog wel een vervolg krijgt, want zoals al aangegeven moet ik met nog een hoop anderen opnieuw naar het Gemeentehuis. Ronde twee van de Round Table!

Geef een reactie